WAI2 Bertsio erabilerraza
Arditurri - Meazuloetan barrena
Aiako Harria
Parke Naturala
Interpretazio Zentroa- Parketxea
Nola iritsi
Arditurri meategia
Formazio geologikoa
Meatze-ustiapenaren historia
Ateratako meak eta ustiaketa sistema
Meazuloak
Kanpo-ustiapena
Bisitak
Oinarrizko bisita
Meategia sakonean
Tren berdea + Oinarrizko bisita + Museoak
Talde bisita egokituak
Ordutegi, prezio eta baldintzak
Erreserbak
Sarrera salmenta
Ingurunea
Aisiarako kanpo-eremua
Ibilaldiak
Interesgarria
Argazkiak
Prentsa-aretoa
Kontaktua
Estekak
Oiartzungo Udala
Gipuzkoako Parketxe Sarea
Oarsoaldea Eskualdea
Gipuzkoa Turismoa
Luberri Ikasgune Geologikoa
Herri Musikaren Txokoa
Arritxulo Udal Mendi Aterpea
Arnaoko Meatze Museoa (Asturias)
Lotura interesgarriak
Kontratatzailearen profila
Kontratazioen barne araudia


letra-tipo txikitu letra-tipo haunditu

 ERROMATARREN GARAIA: ZILARRA


Arditurriko mea-aberastasuna antzina-antzinatik da ezaguna. Ustiaketaren lehen zantzuak Burdin Arokoak dira, baina aurreneko ustiaketa antolatu eta egiaztatua Erromatar Inperioari dagokio.   

Erromatarrak adituak ziren meatzaritzan, eta K.a. I. mendearen inguruan heldu ziren Euskal Herrira. Hamabost bat kilometro zehar-zulo zulatu zituzten Arditurrin, batik bat zilardun galena, hots, zilar-mea, erauzteko.    

Erromatar Inperioan zilarra metal preziatua zen. Txanpongintzarako zerabilten. Baita beste hauetarako ere: gurtza objektuak nahiz familia aberatsen eguneroko bizitzako zenbait puska apaintzeko eta edergarriak zein bitxiak egiteko.     

Erromatarrek Arditurriko meatze-gunearen egoitzatik garraiatzen zuten zilarra. Egoitza Oiasson zegoen (egungo Irun).



Hasiera | Kontaktua | Orria Gomendatu | Hasierako orri gisa jarri | RSS RSS  | Erosketa-otarrea | Web-aren Mapa
Eusko Jaurlaritza
Gipuzkoako Foru Aldundia
Oiartzungo Udala